Feng Shui

Panta rei - wszystko płynie. Już niemal przed 4000 lat Chińczycy zauważyli, jaki wpływ, bezpośredni i pośredni, mają na ludzi wiatr czy woda. Nazwy naturalnych sił wody (po chińsku feng) oraz wiatru {shui) tworzą nadrzędne pojęcie w badaniach nad złożonymi związkami między Wszechświatem a warunkami naszego życia. W Chinach w owym czasie tak zwani mistrzowie Feng Shui prowadzili badania nad prawami natury i nad ich oddziaływaniem na ludzi oraz ich środowisko. Chińskie pojęcia feng (woda) i shui (wiatr), oznaczające dwa istotne dla życia nośniki energii, wchodzą w skład przekazywanej od stuleci i wciąż doskonalonej chińskiej wiedzy o energii i harmonii natury, wiedzy, która powinna zaktywizować i zharmonizować naszą siłę życiową (Chińczycy nazywająjąc/?/). Woda, eliksir życia, i wiatr (czyli tlen), uczestniczące w przemianie materii, jak dawniej, tak i obecnie są dla nas źródłem energii, pożywienia i życia w ogóle. Woda i wiatr mogąjednak wpływać negatywnie na ludzi i ich środowisko. Chińscy chłopi by-wali często bezradni wobec sił natury. Tylko w zgodzie z przyrodą, czyli z naturalnymi uwarunkowaniami, udawało im się przeżyć i rozwijać. Przy wyborze miejsca osiedlenia czy choćby tylko noclegu ludzie zawsze zwracali uwagę na bliskość rzeki, kierunek wiatru, ukształtowanie terenu, roślinność i zachowanie zwierząt. Chińczycy umieli żyć w zgodzie z prawami natury. Każdy chiński architekt pojmował harmonię sił ziemi i powietrza, i starannie wybierał odpowiednie miejsce na budowę domu. Budowniczowie wiedzieli bardzo dobrze, że na ludzi oddziałują niewidzialne naturalne siły i energie przeróżnego rodzaju i o rozmaitej mocy. Każdej rzeczy materialnej przypisywano odpowiednik w świecie zjawisk niematerialnych. W kulturze chińskiej, jak w wielu innych, nie robi się rozróżnienia między materią żywą a martwą. Pozornie martwa materia wibruje i w ten sposób staje się "ożywiona", zaś wszystkie żywe istoty łączy wspólne pole energetyczne. Znanym przykładem są "ścieżki snów" australijskich aborygenów.