Zmysły przestrzeni
Kiedy wchodzisz do jakiegoś pomieszczenia, całe ciało daje ci znać, czy czujesz się tu bezpiecznie i dobrze. Jak wiadomo, wszyscy roztaczamy wokół siebie pole elektromagnetyczne, aurę. Obejmuje nas ona niczym osłona czy tchnienie. Jej istnienie można udowodnić za pomocą specjalnego sprzętu do fotografii Kirlianowskiej. Człowiek ma także we wnętrzu nosa narząd, który niczym kompas wspiera jego zmysł orientacji przestrzennej. Dysponujemy też "antenami", które stale wysyłają i odbierają drgania. Jednym z naszych najważniejszych narządów jest skóra, która - obok wielu funkcji, jakie pełni - może także służyć jako antena do wykrywania drgań otaczającego nas pola. Małe punkty energetyczne na ciele nieustannie badają otoczenie. Te narządy postrzegania reagują na wibracje, które wysyła otaczający nas świat, rejestrując w podświadomości negatywne bądź pozytywne drgania. Światło, ciepło, tlen, wilgotność powietrza, zapach, ale także kolory, kształty, materiały i przedmioty - wszystkie te zjawiska ciało postrzega, nim zdążymy im poświęcić choć jedną myśl. Dlatego należy likwidować efekty szkodliwego oddziaływania energetycznego, jakie powodują: zły kierunek, w którym zwracamy się siedząc, "wampiry" oraz przedmioty spiczaste i o ostrych kantach. Między ciałem a otoczeniem nieustannie odbywa się biokomunikacja. Otaczające nas pole o niskim poziomie energii pozbawia sił ludzki organizm. Korzystne wibracje wzmacniają nas.